Of; de meerdere betekenissen van goed
Jack de Vries moest gaan, weg vanwege een relatie met een adjudant. Hij was niet goed meer. De standaard is dat je braaf bent, goed bent in die zin van het woord. Je leeft volgens de geldende normen en waarden. Dan kun je dus een vak uitoefenen. Als je dat niet doet dan ben je ongeloofwaardig en moet je weg.
Ik ken Jack niet goed, ik zag hem weleens bij de wereld draait door en het leek me een betrokken en kundig man. Als we even alle speculaties over machtsmisbruik en relatie met een ondergeschikte eraf halen blijft over dat de man verliefd is geworden en dat die liefde door zijn adjudant beantwoord is. Het kwam natuurlijk uit of hij biechtte het op. Hij is met zijn weekendtas het huis uitgegaan en woont nu in een kazerne. Persoonlijk en prive is het een tragedie met meerdere partijen. Heel vervelend allemaal. Het is ook een uitwas van onze normen en waarden, onze puriteinse normen en waarden. In het Italie van Berlusconi zou het geen probleem zijn. Daar is het eerder normaal dat er maitresses zijn, een publiek geheim. Prins Bernard grossierde erin, Mitterand maakte er totaal geen geheim van.
De vraag waar het mij omgaat is of hij daardoor zijn taak als staatssecretaris niet meer goed kon uitvoeren. Is hij daardoor dysfunctioneel? Volgens mij kon hij nog goed functioneren, als wij zijn prive zouden respecteren en ons zouden concentreren op hetgeen waarvoor wij hem betalen, en dat is het werk dat hij doet op defensie. En volgens mij deed hij dat werk erg goed. En dan bedoel ik goed in de zin van een hoge kwaliteit van zijn werk. En Jack zou nog veel meer voor ons land kunnen betekenen, in de toekomst, als ik de deskundigen zo hoor. Wij gooien met onze normen waarin we goed als braaf karakteriseren misschien wel heel veel potentieel weg. Een minister moet niet braaf zijn, hij moet prima werk afleveren. En dan bedoel ik wel binnen de wetten van het land. Graaiers genoeg in dit land; en volgens mij strijken die nog altijd hun bonussen op en blijven gewoon zitten op hun post.
Ook in deze ontwikkeling lopen wij als een blind paard achter Amerika aan. Zonder te zien wat die vaak dubbele schijnheilige moraal dat land heeft aangedaan. Clinton, een zeer bekwame president, die zijn sigaar ergens anders legt dan eigenlijk zou moeten, is twee jaar vleugellam en kan het land niet besturen door alle commotie. Bush staat aan de goede kant van Braaf en blijkt een incompetente man, waar Amerika acht jaar tegenaan heeft gekeken.
Wij kiezen tegenwoordig hhet braafste jongetje van ee klas in plaats van het beste jongetje. Een tendens die betreurenswaardig is. De terugkeer van de inquisitie, die alles wat anders is doorhakt.
Waarom dit stuk op deze site?
Hoe zal de brave buitenwereld tegen ons aankijken? Wij met onze bdsm voorkeuren, levenswijze, denkwereld. Ik ben voorzichtig met mijn identiteit prijsgeven en niet zonder reden. Ik schaam mij nergens voor. Ik sta voor datgene wat ik uitdraag en voel me daar goed bij. Maar wat in deze tijdgeest als de site opduikt op 123people? Wat als de buitenwereld weet wie ik ben en wie de mijnen zijn? Ik denk dat je vooral in een functie waarbij je afhankelijk bent van klanten, publieke opinie, of media, er goed aan doet te verhullen. Vergeet niet dat de maatschappelijke normen steeds verder verscherpen, steeds meer heftig reageren op datgene wat niet in het peultje valt. En laten we wel stellen; bdsm past niet in het peultje. Omdat geoordeeld wordt op wat we doen, en niet op wat we beleven, voelen, denken.
Nee, het is niet normaal wat wij met touw, hout, naalden, naaktheid, afhankelijkheid uitspoken en verwacht geen tolerantie. het is niet normaal een volwassen vrouw te straffen door op haar billen te slaan of te laten vragen of zij naar het toilet mag. Doe wat je doet, doe wat je denkt en voel je er goed bij. Maar doe het vooral niet onder je echte naam.
Zo kan iedereen zeggen; "Het is een goeie". In iedere betekenis van het woord goed. En dat is immers ook zo.
Frank
zaterdag 15 mei 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 reacties:
Hoi Frank ;)
"Doe wat je doet, doe wat je denkt en voel je er goed bij. Maar doe het vooral niet onder je echte naam."
Los van het feit dat je jezelf hier ergens tegenspreekt (maar dat mag overigens net zoals Dorine reeds opmerkte in een quote ergens) lijkt het me erg moeilijk haalbaar om die raad ook echt consequent op te volgen.
Ikzelf ondervind dat het hoe langer hoe moeilijker wordt om niet gewoon te zijn wie je bent naarmate je verder evolueert in datgene wat je beleefd.
Daar waar ikzelf steeds héél angstig was dat iemand uit mijn dagdagelijkse kring zou kunnen aan de weet komen wat mijn geaardheid etc is heb ik nu véél en héél véél meer iets van een : so what ? that's me..take it or leave it !
Misschien is ook dat een deel van de groei die we allen meemaken van het heel schroom ontdekken tot het daadwerkelijk heel intens beleven.
Uiteindelijk is ons verblijf op de (aard)bol slechts van heel korte duur. Eenmaal onder de zoden zal "men" misschien nog even van ons praten maar al vlug verdwijnen we dan in de eeuwigheid dus waarom zouden we ons verbergen terwijl we hier wél nog zijn ?
Uiteraard moeten we blijven zorg dragen voor de leefbaarheid tijdens ons verblijf maar toch...wat is er mooier dan ook (zoveel mogelijk)ruimte te geven aan gewoon "zijn" ?
Maar we moeten inderdaad, jammerlijk genoeg, vaak ons verstand laten bepalen ondanks en vaak ook tegen ons gevoel.
groeten,
Gille
Een reactie posten