Frank

Goodbye Jack

2010-05-15T04:22:00.000-07:00

Of; de meerdere betekenissen van goed

Jack de Vries moest gaan, weg vanwege een relatie met een adjudant. Hij was niet goed meer. De standaard is dat je braaf bent, goed bent in die zin van het woord. Je leeft volgens de geldende normen en waarden. Dan kun je dus een vak uitoefenen. Als je dat niet doet dan ben je ongeloofwaardig en moet je weg.
Ik ken Jack niet goed, ik zag hem weleens bij de wereld draait door en het leek me een betrokken en kundig man. Als we even alle speculaties over machtsmisbruik en relatie met een ondergeschikte eraf halen blijft over dat de man verliefd is geworden en dat die liefde door zijn adjudant beantwoord is. Het kwam natuurlijk uit of hij biechtte het op. Hij is met zijn weekendtas het huis uitgegaan en woont nu in een kazerne. Persoonlijk en prive is het een tragedie met meerdere partijen. Heel vervelend allemaal. Het is ook een uitwas van onze normen en waarden, onze puriteinse normen en waarden. In het Italie van Berlusconi zou het geen probleem zijn. Daar is het eerder normaal dat er maitresses zijn, een publiek geheim. Prins Bernard grossierde erin, Mitterand maakte er totaal geen geheim van.
De vraag waar het mij omgaat is of hij daardoor zijn taak als staatssecretaris niet meer goed kon uitvoeren. Is hij daardoor dysfunctioneel? Volgens mij kon hij nog goed functioneren, als wij zijn prive zouden respecteren en ons zouden concentreren op hetgeen waarvoor wij hem betalen, en dat is het werk dat hij doet op defensie. En volgens mij deed hij dat werk erg goed. En dan bedoel ik goed in de zin van een hoge kwaliteit van zijn werk. En Jack zou nog veel meer voor ons land kunnen betekenen, in de toekomst, als ik de deskundigen zo hoor. Wij gooien met onze normen waarin we goed als braaf karakteriseren misschien wel heel veel potentieel weg. Een minister moet niet braaf zijn, hij moet prima werk afleveren. En dan bedoel ik wel binnen de wetten van het land. Graaiers genoeg in dit land; en volgens mij strijken die nog altijd hun bonussen op en blijven gewoon zitten op hun post.
Ook in deze ontwikkeling lopen wij als een blind paard achter Amerika aan. Zonder te zien wat die vaak dubbele schijnheilige moraal dat land heeft aangedaan. Clinton, een zeer bekwame president, die zijn sigaar ergens anders legt dan eigenlijk zou moeten, is twee jaar vleugellam en kan het land niet besturen door alle commotie. Bush staat aan de goede kant van Braaf en blijkt een incompetente man, waar Amerika acht jaar tegenaan heeft gekeken.
Wij kiezen tegenwoordig hhet braafste jongetje van ee klas in plaats van het beste jongetje. Een tendens die betreurenswaardig is. De terugkeer van de inquisitie, die alles wat anders is doorhakt.
Waarom dit stuk op deze site?
Hoe zal de brave buitenwereld tegen ons aankijken? Wij met onze bdsm voorkeuren, levenswijze, denkwereld. Ik ben voorzichtig met mijn identiteit prijsgeven en niet zonder reden. Ik schaam mij nergens voor. Ik sta voor datgene wat ik uitdraag en voel me daar goed bij. Maar wat in deze tijdgeest als de site opduikt op 123people? Wat als de buitenwereld weet wie ik ben en wie de mijnen zijn? Ik denk dat je vooral in een functie waarbij je afhankelijk bent van klanten, publieke opinie, of media, er goed aan doet te verhullen. Vergeet niet dat de maatschappelijke normen steeds verder verscherpen, steeds meer heftig reageren op datgene wat niet in het peultje valt. En laten we wel stellen; bdsm past niet in het peultje. Omdat geoordeeld wordt op wat we doen, en niet op wat we beleven, voelen, denken.
Nee, het is niet normaal wat wij met touw, hout, naalden, naaktheid, afhankelijkheid uitspoken en verwacht geen tolerantie. het is niet normaal een volwassen vrouw te straffen door op haar billen te slaan of te laten vragen of zij naar het toilet mag. Doe wat je doet, doe wat je denkt en voel je er goed bij. Maar doe het vooral niet onder je echte naam.
Zo kan iedereen zeggen; "Het is een goeie". In iedere betekenis van het woord goed. En dat is immers ook zo.

Frank

Fantasia 2010

2010-05-05T02:36:00.000-07:00

Ik kreeg laatst een mail van twee mensen. Een stel waarvan zij 'het' had en hij niet. Zij hebben een goede relatie en zijn echte soulmates. Vertellen elkaar alles en hij wist dus ook al snel toen zij iets gingen krijgen dat zij 'het' had. Wat zij had wist ze ook niet maar ze wist wel waar zij aan dacht, over fantaseerde. Als kind al, heimelijke fantasieën over macht, straf, overheersing. Je zou het bijna het standaard pakket noemen. Een verhaal als van zoveel mensen, besmet met het BDSM virus.
In het begin van hun relatie heeft hij geprobeerd iets te doen met haar gedachten, fantasieën. Heel snel kwamen zij erachter dat dat niets ging worden. Een vanilla, hoewel erg begaan en geliefd, kent de nuances niet, kan het 'spel' niet spelen, weet niet te treffen.
Er gingen jaren voorbij met een vol leven en een goede relatie; maar wat ook niet voorbij ging waren die gedachten...
Na veel lezen op internet besloten zij te mailen met een fantasie van haar, beschreven tot in detail. Waarschijnlijk in die jaren al zo vaak beleefd in het hoofd dat alles was ingevuld. Alleen de realiteit ontbrak nog. Of ik ideeën had hoe dat in te vullen. Ze hadden al eerder ergens anders wat geplaatst en meteen enorm veel reacties gehad van mensen die allerlei wilde plannen hadden. Vooral reacties van mensen die hun advertentie niet eens gelezen hadden.

Ik bedacht me twee dingen;

Het is toch gek dat er geen plaats is op internet, tenminste niet dat ik weet, waarop mensen elkaar voor dit soort dingen kunnen ontmoeten. In een ontspannen en vertrouwenwekkende atmosfeer, zonder meteen iedere loser op zijn dak te krijgen die zijn eigen verlangens botviert. Een soort marktplaats waarin vraag en aanbod elkaar ontmoet...

Zo'n fantasie zegt enorm veel over de beleving van iemand en is heel dierbaar. Het was heel speciaal en heel goed om te lezen. Toevallig correspondeerde ik met een bekende ook over fantasieën en dat was ook heel mooi om te lezen en vooral ook heel verhelderend. Ik moest denken aan het boek 'diepe gronden' van Nancy Friday dat ook over deze materie gaat. Ik bedacht me ook dat er eigenlijk geen site is die dit soort dingen van echte mensen weergeeft. Het dichtste bij komt een site waar je anoniem je geheim kwijt kunt.

Ik vroeg mij af of wij een plaats moeten creëren, een soort forum voor waar je anoniem of juist niet anoniem je fantasieverhaal kwijt kunt en ook een oproep kunt doen als je die fantasie waarheid wil laten worden.

Mochten mensen dit lezen en fantasieën kwijt willen, of ideeën hebben hoe zoiets op een site op te zetten, dan kunnen zij altijd mailen met Frank@vierentwintigzeven.info. In ieder geval wordt alles vertrouwelijk behandeld en je wordt niet meteen belaagd om je fantasie waarheid te laten worden.

Groeten

Frank
5-5-2010

Hoofdzaken

2010-05-05T00:39:00.000-07:00

It’s all in the head.....

Een groot deel van onze beleving speelt zich af in ons hoofd. We hebben een bepaald gevoel bij een bepaalde actie, we vormen ons een beeld van hoe iets zal zijn, of hoe iets zal moeten zijn. Onze gedachten dwalen af en een fantasie is geboren, spannend, intens en volmaakt. Vaak is het succes of het falen van een sessie, van een contact, afhankelijk van een voorstelling die zich gevormd heeft in ons hoofd. Een goede sessie wordt daarom voorbereid en dat proces kan heel lang duren. Denk even terug aan die keer dat je elkaar ontmoette en de weken ervoor, met msn, mail, bellen... Met opdrachten, met verwachtingen, met stijgende spanning. Zo’n ontmoeting geeft zoveel prikkeling dat de gedachte eraan al bijna genoeg is. Hoe vaak viel het in het echt tegen?

Een grote valkuil daarvan is de projectie van gevoelens en gedachten op de ander. Er wordt een idee gevormd en een beeld ontstaat van wie of wat de partner is, hoe hij zal reageren en hoe hij zal moeten zijn. Het zijn aan de ene kant vaak beelden die een ideaal vertegenwoordigen en waaraan nooit voldaan kan worden, aan de andere kant wordt het oordeelsvermogen zo vertroebeld dat er zoveel geprojecteerd wordt op de ander dat een goed beeld van die ander niet meer mogelijk is.

Je kunt niet van iemand met Dominante gevoelens verwachten dat ie enorm gespierd, met handen als kolenschoppen, hard als staal, teder als een knuffel, en alles doorziend is. Aan zo’n beeld kan niemand voldoen (al kom ik redelijk in de buurt, al zeg ik het zelf). Als je zoiets van je Partner verwacht zul je teleurgesteld worden, eens, altijd en overal. Elkaar in het echt ontmoeten heeft dan al snel iets van een koude douche.

Als je met die roze bril waarin al je verlangen, ideen en projecties opgesloten zitten toch die ontmoeting ingaat zie je iemand niet in zijn ware gedaante. Je voelt je constant doorzien, je vermoed achter ieder woord van hem een diepe gedachte. Je verwacht lange tijd Dominantie en sturing, terwijl hij misschien alleen maar spannende sex wilde. Misschien heeft ie dat allang duidelijk aangegeven, maar je hebt niet willen luisteren. Je maakte hem tot Mr. Right en daar hoefde hij eigenlijk niets voor te doen. Je doet het zelf, en vroeg, maar vaak te laat, zit je zelf met de brokken.

Voordat de processen van projectie, fantasie en verlangen je gezicht, je beeld, vertroebelen kun je beter eerst rustig met elkaar gaan praten van persoon tot persoon. Kijken of je matched met elkaar, verlangens en verwachtingen toetsen. Als mens tot mens. Laat de Dom en sub even thuis en gooi je niet smeltend in zijn armen. Dit geldt trouwens voor hem en haar, Dom en sub.

Kijk eens naar gezamenlijke hobbies, een gezamenlijk wereldbeeld,, praat over normen en waarden, voetbal, punikken. Zoek je een lifestyle of een zo soms eens leuk spannend contact? Wat wil je uit een relatie? Alle relatievormen zijn legitiem, maar er moet duidelijkheid over zijn, er moet gecommuniceerd worden. Er moet een gezamelijke start zijn.

Het lijkt soms wel of D/s of Dom/sub communicatie op een evaluerend of verkennend nivo uitsluit, terwijl het bij zo’n intensieve relatie juist zo belangrijk is. Communicatie op mens nivo is de sleutel tot succes. Niemand staat boven kritiek, evaluatie omdat hij nou eenmaal een hoofdletter heeft.

Het sprookje leidt geen schade door in het begin iets afstand te nemen en te verkennen, de tijd nemen elkaar te leren kennen. Het vergroot niet alleen de kans op succes van de relatie op lange termijn, maar met een relatie waarin vertrouwen en respect de boventoon voeren is het essentieel dat je elkaar kent.

Je kunt niet volgen als je niet weet wie te volgen, je kunt niet sturen als je niet weet wie je stuurt. Veel relatie lopen stuk omdat de partners elkaar niet kennen en verzanden in een rollenspel, zonder elkaar echt te kennen, alles gebaseerd op eigen projectie.

Frank

5-5-2010

Uit de kast, in de kist

2009-05-13T06:33:00.000-07:00

Ik schaam me nergens voor. Ik ben zols ik geschapen ben, ik ben bdsm geaard tot in mijn haarwortels. Ik denk, schrijf, praktiseer, leef mijn leven, mijn relatie. Ik besef me ook wel dat ik soms zichtbaar ben hiermee, maar ben daar juist erg voorzichtig mee. Ik loop niet in leren broek naar mijn werk, laat geen rietjes slingeren, deel geen folders uit op de markt. Ik kies ervoor een site te hebben, zichtbaar te zijn voor mensen die actief zoeken. Ik voel me daar prima bij. Soms gaan we uit, bezoeken mensen, zijn onder gelijkgestemden.

Laatst twee goede films gezien, Milk en de SM rechter. Twee films met een overlap. Milk was een homofiel in het amerika van de laat jaren zestig. Hij predikte openheid, coming out, hij bekeerde, was een activist, stond op de barricaden. Hijj vond het belangrijk om iedereen te laten zien dat er homo’s zijn, streed voor gelijke rechten. Hij vond dat homo’s er mochten zijn, volwaardig in de maatschappij. En daar is alles voor te zeggen. Natuurlijk mogen homo’s werken, samenleven. De film SM rechter gaat over een man in een publieke functie die door een SM voorkeur ongewild een polemiek ingezogen werd die ook alles te maken heeft met openheid, acceptatie. Deze man werd de openbaarheid ingesleurd door foto’s of filmpjes en hij raakte zijn baan, zijn burgerrechten kwijt. Zijn leven, zijn relatie verwoest door een veroordelende maatschappij. Totaan het europese hof voor de rechten van de mens kon hij geen gerechtigheid, begrip verwachten. Hhet is interessant deze twee films op het aspect van openheid te beoordelen. Wat is nou gewenst en wat is nou niet gewenst?

Persoonlijk vind ik dat acceptatie voor welke groep in onze samenleving dan ook die een bepaalde geaardheid heeft heel belangrijk. Homo, lesbi, BDSMmer, prima. Mijn persoonlijke grenzen zijn daarbij; belast er geen vanilla’s mee en verwacht niet dat iedereen meteen om je hals vliegt en snapt waar het om gaat en hoe diep het gaat. Homo’s mogen natuurlijk openlijk voor hun geaardheid uitkomen, mogen samenleven, werken etc. Devooroordelen te lijf gaan, uitleggen dat homo’s niet besmettelijk zijn, dat het geen kkinderverkrachters zijn. Net zo min als een hetero leraar achter ieders dochter aanzit, zal een homo leraar met zijn handen van ieders zoon afblijven. Het is ook minder te verbergen, twee samenlevende mannen of vrouwen. Toch vind ik het persoonlijk niet kies als er twee heftig zoenende mensen naast me in de trein zitten of dat er schaarsgeklede mensen met te dikke buiken op een boot in Amsterdam gek lopen te dansen. Milk is een film in zijn tijd, met geen internet, geen gsm, geen opennheid, er moest gebroken worden om bekendheid te krijgen. Vooroordelen moesten te lijf gevlogen worden. Mensen moesten weten dat er alternatieven waren voor het heterosexuele gezinsgeluk. Er waren weinig middelen om de boodschap te verkondigen.

Hoe anders deze tijd, en hoe nog steeds intolerant. BDSM wordt beoordeelt op de uitingsvorm, op het spelletje met leer en zwepen. Er is totaal geen rumte voor het gevoel eronder, erachter, de drijfveren voor ons gedrag. En dat is moeilijk uit te leggen. Ik ken zoveel mensen die het niet eens hun vanilla partner kunnen uitleggen, hoe willen we dan de wereld voor onze zaak winnen? En dan heb ik het nog niet eens over poly of pony vormen, slavernij of TPE. De buitenwereld ziet ons als een stelletje freaks met zwepen en leer. Gelukkig zijn we niet zichtbaar en na te wijzen bedacht ik me laatst. Gelukkig hebben we niet het stigma van twee mannen hand in hand. Gelukkig is er nu ook internet waar iedereen inmiddels in zoekmachines de info kan krijgen die hij of zij wil. In de tijd van Milk was het nodig op de barricaden te gaan omdat veel mensen geen opties zagen.

Het spookbeeld van de sm rechter hangt boven het hoofd van een ieder die te zichtbaar is en iets voorstelt in de vanilla wereld. De wereld ziet onze geaardheid niet zo en zal niet accepteren, we hebben zelfs het emancipatie tij niet mee. Ik ben er volledig tevreden mee dat als iemand gaat zoeken, hij ons kan vinden, op internet, en na een tijdje in het echt. Zo oprecht, integer en open mogelijk. De deur staat open, maar ik ga niet naar buiten, iemand moet naar binnen stappen, in mijn wereld. Deze vorm bevalt mij.